Podczas 63. posiedzenia #Senat składam kolejne oświadczenia senatorskie.
Każde z tych wystąpień jest odpowiedzią na problemy zgłaszane przez obywateli, organizacje społeczne i przedstawicieli różnych środowisk, a także reakcją na wydarzenia i wyzwania, które wymagają działań ze strony państwa.
W oświadczeniach poruszam następujące kwestie:
1. Ochrona niematerialnego dziedzictwa kulturowego i projekt ustawy o zespołach ludowych
W dwóch oświadczeniach skierowanych do Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi odnoszę się do poselskiego projektu ustawy o zespołach ludowych oraz systemie ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego w Polsce.
Jako osoba od ponad trzydziestu lat związana z ruchem zespołów ludowych i od lat zaangażowana w działania na rzecz ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego uważam, że środowisko to zasługuje na stabilne i systemowe wsparcie, przy jednoczesnym poszanowaniu zasad ochrony żywego dziedzictwa.
Pytam m.in. o:
• zgodność projektu z Konwencją UNESCO z 2003 roku,
• relacje projektowanych rozwiązań z istniejącym systemem ochrony dziedzictwa,
• kryteria wpisu do projektowanego rejestru zespołów ludowych,
• skutki powiązania rejestracji z finansowaniem,
• zakres konsultacji społecznych oraz możliwość rozpoczęcia prac nad kompleksową ustawą o ochronie niematerialnego dziedzictwa kulturowego.
Wsparcie zespołów ludowych nie może odbywać się kosztem spójności całego systemu ochrony żywego dziedzictwa i różnorodności jego depozytariuszy.
2. Lokalne pełnomocniczki i pełnomocnicy ds. równego traktowania
W oświadczeniu skierowanym do Pełnomocniczki Rządu ds. Równości Katarzyna Kotula posłanka na Sejm RP zwracam uwagę na potrzebę tworzenia lokalnych mechanizmów wsparcia dla osób doświadczających dyskryminacji, mowy nienawiści i wykluczenia społecznego.
Temat ten wybrzmiał również podczas rozmów z uczestniczkami Polsko-Niemieckiego Forum Kobiet oraz Warmińsko-Mazurskiej Rady Kobiet, które zwracały uwagę na potrzebę wzmacniania polityki równościowej na poziomie lokalnym.
Pytam m.in. o:
• analizy dotyczące utworzenia sieci lokalnych pełnomocników ds. równego traktowania,
• możliwość tworzenia lokalnych punktów wsparcia,
• identyfikację luk systemowych w dostępie do pomocy,
• wykorzystanie doświadczeń innych państw europejskich,
• wsparcie dla samorządów i organizacji społecznych w przeciwdziałaniu dyskryminacji.
Państwo powinno być obecne blisko obywateli, zwłaszcza wtedy, gdy potrzebują pomocy i ochrony swoich praw.
3. Systemowe wsparcie sportu Masters
W oświadczeniu skierowanym do Ministerstwo Sportu i Turystyki po raz kolejny podejmuję temat funkcjonowania sportu Masters w Polsce.
Jest to kontynuacja moich wcześniejszych działań i kolejne oświadczenie senatorskie w tej sprawie, będące tym razem efektem rozmów z przedstawicielami Polskiej Federacji Sportu Masters.
Polscy zawodnicy kategorii Masters osiągają znaczące sukcesy międzynarodowe, zdobywając medale mistrzostw Europy i świata, a jednocześnie w zdecydowanej większości finansują swoją działalność ze środków własnych.
Pytam m.in. o:
• analizę skali i znaczenia sportu Masters,
• możliwość powołania zespołu roboczego z udziałem przedstawicieli środowiska,
• uwzględnienie sportu Masters w dokumentach strategicznych,
• stworzenie instrumentów wsparcia dla tej grupy sportowców,
• wykorzystanie dobrych praktyk stosowanych w innych państwach.
Sport Masters jest ważnym elementem promocji aktywności fizycznej przez całe życie, zdrowego starzenia się i aktywizacji społecznej.
4. Rozwój systemu powiadamiania ratunkowego 112 i wdrożenie technologii AML
W dwóch oświadczeniach skierowanych do Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Ministerstwo Cyfryzacji poruszam kwestie dalszego rozwoju systemu powiadamiania ratunkowego.
Pierwsze oświadczenie dotyczy potrzeby przygotowania ogólnopolskiego programu edukacyjno-informacyjnego dotyczącego korzystania z numeru alarmowego #112.
Drugie dotyczy wdrożenia technologii Advanced Mobile Location (AML), która umożliwia precyzyjne ustalenie lokalizacji osoby zgłaszającej zdarzenie i może znacząco zwiększyć skuteczność działań ratowniczych.
Oba oświadczenia są efektem rozmów i korespondencji z przedstawicielami środowiska operatorów Centrów Powiadamiania Ratunkowego, którzy wskazują zarówno na potrzebę edukacji obywateli, jak i dalszego rozwoju rozwiązań technologicznych wspierających system ratownictwa.
Pytam m.in. o:
• przygotowanie długofalowego programu edukacji obywateli,
• wykorzystanie doświadczeń operatorów Centrów Powiadamiania Ratunkowego,
• dalszy rozwój aplikacji Alarm112,
• harmonogram wdrażania technologii AML,
• dodatkowe rozwiązania technologiczne wspierające służby ratownicze.
Nawet najlepiej wyposażony system nie będzie w pełni skuteczny bez świadomych i dobrze przygotowanych obywateli.
5. Skutki społecznych zmian dotyczących pobytu obywateli Ukrainy w ośrodkach zbiorowego zakwaterowania
W oświadczeniu skierowanym do Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej oraz Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji zwracam uwagę na sytuację osób szczególnie narażonych na utratę wsparcia po wejściu w życie nowych zasad dotyczących pobytu obywateli Ukrainy w ośrodkach zbiorowego zakwaterowania.
Oświadczenie jest reakcją na doniesienia medialne oraz sygnały dotyczące trudnej sytuacji osób, które po wejściu w życie nowych przepisów mogą utracić niezbędne wsparcie.
Pytam m.in. o:
• skalę osób, które utraciły lub utracą prawo do bezpłatnego pobytu,
• sytuację osób wymagających stałej opieki i leczenia,
• działania zapobiegające bezdomności i wykluczeniu społecznemu,
• ryzyko rozdzielania rodzin,
• możliwość wprowadzenia dodatkowych mechanizmów ochronnych i indywidualnych ścieżek wsparcia.
Państwo nie może dopuścić do sytuacji, w której osoby najbardziej bezbronne zostaną pozbawione niezbędnej pomocy.
6. Dostępność architektoniczna i modernizacja wind w istniejących budynkach wielorodzinnych
W dwóch oświadczeniach skierowanych do Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, Ministerstwo Finansów oraz Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji poruszam problem zasad modernizacji wind w istniejących budynkach wielorodzinnych oraz sposobu stosowania programu PFRON „Wyrównywanie różnic między regionami III”.
Temat ten podjęłam po spotkaniu i rozmowach z przedstawicielami Spółdzielni Mieszkaniowej „Jaroty” w Olsztynie, którzy zwrócili uwagę na praktyczne problemy związane z realizacją inwestycji służących likwidacji barier architektonicznych.
Pytam m.in. o:
• zgodność obecnych praktyk z zasadą racjonalnych usprawnień,
• możliwość zmiany zasad programu PFRON,
• stosowanie wymagań technicznych wobec istniejących budynków,
• wprowadzenie jednolitych wytycznych i procedur,
• przygotowanie rozwiązań systemowych dla modernizacji wind.
Jednocześnie, w ramach interwencji senatorskiej, skierowałam również pismo do Prezesa Zarządu PFRON, zwracając się o pilne zajęcie stanowiska w tej sprawie.
Programy służące poprawie dostępności nie mogą w praktyce prowadzić do utrwalania istniejących barier.
