Pamiętacie zdjęcie, które zamieściłam 12 czerwca – z małym biało-niebieskim domkiem w dłoni? 🏠💙
Otrzymałam go podczas spotkania „Mijasz ich każdego dnia”, zorganizowanego przez Fundację po DRUGIE. Wtedy napisałam, że ten niewielki domek symbolizuje coś znacznie więcej niż dach nad głową – bezpieczeństwo, stabilność, relacje i poczucie, że ma się swoje miejsce na świecie.
Napisałam też, że jako senator i członkini Komisji Rodziny, Polityki Senioralnej i Społecznej w Senat Rzeczypospolitej Polskiej chcę podjąć temat bezdomności młodych ludzi na forum Senatu.
Dziś mogę powiedzieć: ta sprawa ma swój dalszy ciąg📢:
25 czerwca br. złożyłam oświadczenie senatorskie skierowane do Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Pytałam między innymi o skalę bezdomności osób w wieku 18–25 lat, jej przyczyny, sytuację młodych ludzi opuszczających pieczę zastępczą, istniejące programy oraz o to, czy państwo zamierza stworzyć rozwiązania odpowiadające właśnie na potrzeby młodych dorosłych.
21 lipca odwiedziłam Dom dla Młodzieży prowadzony przez Fundację Po Drugie w Warszawie. 💙
Spotkałam się z Panią Prezes Agnieszką Sikorą, zespołem Fundacji, opiekunami, ale przede wszystkim z młodymi ludźmi, którzy tam mieszkają.
Rozmawialiśmy o codzienności – nauce, pracy, planach, trudnościach i marzeniach. O tym, jak wiele znaczy możliwość zamknięcia za sobą drzwi miejsca, w którym człowiek wreszcie czuje się bezpiecznie. 🌱
Ale rozmawialiśmy też o tym, czego nadal brakuje.
Bo 18. urodziny nie sprawiają przecież, że młody człowiek z dnia na dzień przestaje potrzebować wsparcia, obecności dorosłego, pomocy psychologicznej, możliwości dokończenia szkoły czy czasu potrzebnego do nauczenia się samodzielnego życia.
Kilka dni temu otrzymałam odpowiedź Ministerstwa na moje oświadczenie.
Są w niej ważne informacje. Wiemy między innymi, że w badaniu z 2026 roku zidentyfikowano 1232 osoby w wieku 18–25 lat znajdujące się w kryzysie bezdomności, a w porównaniu z 2024 rokiem ich liczba wzrosła o około 21 procent. 📊
Ministerstwo wskazuje istniejące instrumenty pomocy, mieszkania treningowe i wspomagane, programy przeciwdziałania bezdomności oraz zapowiada kolejne działania.
Przyjmuję te informacje do wiadomości. Ale ta odpowiedź mnie nie uspokaja. Bo nadal nie widzę spójnego systemu stworzonego właśnie dla młodych ludzi w kryzysie bezdomności.
Systemu, który dostrzega, że dziewiętnastoletni uczeń po doświadczeniu przemocy, młody człowiek opuszczający pieczę zastępczą czy dwudziestolatek po kryzysie psychicznym potrzebują czegoś więcej niż miejsca w ogólnym systemie pomocy osobom dorosłym.
Potrzebują bezpiecznego miejsca.
Potrzebują czasu.
Potrzebują relacji z dorosłym.
Potrzebują pomocy w edukacji, zdrowiu, pracy i usamodzielnieniu.
Potrzebują szansy, by nauczyć się dorosłości, zamiast zostać w nią wypchniętymi. 🤝
Dlatego nie kończę tego tematu.
Dzięki otwartości Przewodniczącej senackiej Komisji Rodziny, Polityki Senioralnej i Społecznej zaplanowaliśmy na 3 listopada posiedzenie komisji poświęcone bezdomności młodych ludzi w wieku 18–25 lat. 🏛️
Chcę, żeby przy jednym stole usiedli przedstawiciele państwa, eksperci, organizacje, które każdego dnia pracują z młodzieżą – w tym Fundacja Po Drugie i mieszkańcy Domu dla Młodzieży – i żebyśmy rozmawiali nie tylko o tym, co w przepisach już jest, ale przede wszystkim o tym, czego wciąż w nich nie ma.
Bo od pierwszego spotkania w czerwcu jestem jeszcze bardziej przekonana do jednego:
młoda bezdomność nie może być niewidzialna dla państwa. I dopóki młody człowiek w kryzysie będzie wpadał pomiędzy system wsparcia dziecka a system pomocy osobom dorosłym, będę o to pytać, wracać do Ministerstwa i szukać rozwiązań.
Ten mały biało-niebieski domek nadal stoi u mnie w bardzo widocznym miejscu. 🏠❤️
I przypomina mi, po co tę rozmowę zaczęliśmy.
Pełną treść oświadczenia i odpowiedź resortu w komentarzu ⬇️
